تا شقایق هست زندگی خواهیم کرد

زنده باد خودم که پادشاه و رعیت خودمم

زنده باد خودم که چیره خوار کسی نیستم جز جیب خودم

زنده باد خودم که با کسی کار ندارم تا وابسته اش کنم و غلام خویش

زنده باد خودم که قانونی جز آزادی خویش ندارم

زنده باد خودم

عشقی را که اینگونه ویرانش کردی روزی چنان شعله خواهد گرفت که تمام هستی را خواهد سوزاند

مهمتر از هر چیز انسانیتی که تو با آن بازی کردی روزی چنان دست شغالان خواهد افتاد که اثری از آن نخواهد باقی ماند

عشق را چنان به سنگ می کوبی که بالاخره روزی این عشق با سنگ یکی گردد و بر سر بخورد و از درد آن سنگ بمیری

من هنوز زنده ام و برای این خدا را شکر می کنم که فرصت خلق خاطره های مجدد را بمن داد

خدا را شکر میکنم که باردیگر معنای زندگی کردن را به من یادآوری کرد

تا آخرین لحظه برای بدست آوردن خواسته ام تلاش می کنم چرا که خدا از من چنین میخواهد و باید تو خود را برای هر اتفاقی آماده کنی

آن را می پرستی خیال میکند که دروغ میگویی

و زمانی که به او از عشق حرف میزنی میخواهد تو را با کشتن بیازماید

زمانی که آزوها تبدیل به یاس می شوند تنها می توانی خدا را به کارهایت ناظربدانی

و تنها امیدت خدا میگردد

خود را به آب و اتش می زنی در حالی که دیگران فکر میکنند از سر خوشحالی در آتش می رقصی

باشد بگذار فکر کنند که تو می رقصی و د سوختن خویش نمایشی بجا بگذار که لااقل بدانند تو از دست این زمانه عاصی هستی و به مرگ هر لحظه خوشامد می گویی

سلام به مرگ چرا که شرف مرگ صد بهتر از دوستانی است که ادعا می کنند با شرف هستند و در کنارت می مانند

سلام به مرگ زیباتر از سلام به زندگی در کنار نفرت و مرام کشی هاست

ولی برای لبخند و تمسخر کردن زندگی فعلا باید به مرگ گفت دست نگه دار چرا که میخواهم انتقام خویش و دوستان را از زندگی و نامردان بگیرم

آموخته ایم که هیچ موقع کار عاشق را با عقل و منطق نسجیم

عقل زمانی ویرانگر خواهد شد که عشق را به بازی بگیرد

 یا من زنده نیستم........یا زندگی همین است.....گر زندگی همین است....بر مرگ آفرین باد

داستان عشق دروغی(1)

یکی بود، یکی نبود، یک روز از روزای خدای مهربون، از اون روزای خوب خوبش،  روز جمعه بود، نمایشگاه کتاب باز شده بود. یه دوست دختر تلفنی داشتم به اسم اکرم خانم. 

یه کی نبود

یکی دل می سوزوند زیاد

یکی همش ضد حال می زد

یکی عاشق بود یکی ضدحال

این بار بلند تر و پرصدا تر

این بار چنان بلند خواهیم شد که چشم نامحرمان مارا نبیند

این بار فریاد خواهیم زد